Çeviri: rabiadelpueblo @emreakaguney
Baba, bu çiçeği senin için yaptım.
Teşekkür ederim. İhtiyacım olan da buydu.
Lütfen, pastayı yemeyi düşünme Clio.
- Lütfen! - Teşekkür ederim. Annenizi gördünüz mü?
Hayır!
Dikkat et boksör! Kimseye vurma.
İşte böyle. Acaba onları gözetleyecek bir yetişki var mı?
Merhaba, Meanne. Charlie'yi gördün mü?
Hiçbir şey görmedim.
Parti dışarda.
O senin pelerinin değil. Anne-babanı tanıyorum.
Ben sadece... Seninle çocuk yapmak istediğimi düşünmüyorum.
Bu senin suçun değil, senin yaptıklarınla ilgili değil...
Charlie'yi gördünüz mü?
Charlie de kim?
İyi vakit geçirin!
Charlie?
Bekle. Bekle...
Düşündüğün gibi değil.
Bence, siz seks yapıyordunuz.
Pekala... Düşündüğün gibi.
Ama buna sen sebep oldun.
Sadece kibrit var mı diye bakınıyordum.
- Ben gitsem iyi olur. - Hayır, bekle.
- Burada olmanı istiyorum. - Gerçekten gitsem daha iyi olur.
- Evet, neden gitmiyorsun? - Hiçbir yere gitmiyor.
Tamam, en azından üstüne bir şey giyebilir.
Bu onunla alakalı değil.
Hayır, biliyorum. Bizimle ilgili ama...
Eğer üstüne bir şey giyerse daha rahat olurum.
Tamam. Elbette...
İşte. Daha iyi mi?
Hayır, elbette değil. Daha kötü oldu.
Umrumda değil.
Bakmayı kes!
Ne oldu? Mutlu olduğumuzu sanıyordum.
Mutlu olduğumuzu mu düşünüyordun?
Yani, mutluluk aslında sürdürülebilir bir durum değil...
- Doğru. Ne dediğimi anladın mı? - Sakin ol.
Eminim, aniden olan tüm olanları anlaması zor oluyordur.
Kapa çeneni!
Kızgın olduğunu biliyorum ama ben burada yardımcı olmaya çalışıyorum.
Seninle dövüşeceğim.
Lütfen yapma. Yapma bunu.
Aşağıda çocuklar var...
Tanrım!
Hayır, hayır.
Dikkat et! Will...
Sakin...
Beni tutmayı bırak!
- Kollarını kollarımın üzerinden çek. - Sakin ol, sakin ol.
Çocuklar gitmek için hazır.
- Yavaş ol! - Boşver.
Bırak gideyim. Sana yumruk atacağım1
Sen sakinleşinceye kadar bunu yapmayacağım.
Unut gitsin, Will. Bitti.
- Ne bitti? - Biz.
Biz mi? Öylece bitti mi?
Böyle olmadı ki.
Çocuklarımız var.
Bunun içine onları karıştırma.
"Onları karıştırma" da ne demek?
Alt katta bir doğum günü partileri var.
Denemek için biraz cesaret topla ve hayatını değiştir.
Evet...
Cesaretini hayran kaldım.
Acınma, Will. Sana hiç yakışmıyor.
Acınma mı?
Ya nasıl olmalıyım?
Seni seviyorum.
O zaman sorun ne?
Sorun ise...
Hayatımı sevmiyorum.
- Üzgünüm. - Üzgün müsün?
- Ben de üzgünüm. - Sen mi?
Mutlu yıllar sana...
Mutlu yıllar sana da...
Mutlu yıllar Colette ve Clio...
Mutlu yıllar...
Sana!
- Pekala kim pasta istiyor? Üfleyin bakalım. - Ben...
Pekala, işte küçücük bir parça sana.
Altı yaşında olduğunuza inanamıyorum çocuklar.
Sanki dün beş yaşındaydınız.
Dündü zaten, baba.
Ne dediğimi anladın.
Kim hediyesini istiyor?
Ben!
Tamam.
Size iPad aldım.
iPad değiller.
Merhaba Charlie, nasılsın?
- Evet, parktayız. - Kızlar nasıl?
- Evet, onlara uçurtma yaptım. - Tamam.
Evet, kendim yaptım. Hayır...
Hayır... Hayır, ben yaptım.
Evet, uçuyorlar.
Yani bir bakıma uçuyorlar. Evet.
Umarım sakıncası yoktur...
...kızlar biraz daha kalmak istiyorlar.
Olur.
- Mükemmel. Senin için sorun değil mi? - Hayır.
Tamam. Yatmadan önce onları geri getiririm.
Pizza yemelerini istemiyorum.
Tamam, çok sağol.
Merhaba kızlar, anneniz biraz daha benimle kalmanızı istedi.
Sorun olur mu?
Evet?
- Merhaba. - Merhaba, Gary.
Kızlar...
Merhaba, Gary.
Ben Charlie'yi çağırayım.
Charlie!
- Girin hadi... - Merhaba kızlar!
Mutlu yıllar!
Tanrım, çok güzel görünüyorlar. Hadi Gary'ye uçurtmalarınızı gösterin!
Çok güzeller.
Harika bir hafta geçirin, kızlar!
Kapıyı sormadan mı açıyor?
Sizi Thai yemekleri sanmıştır.
Şaşırmadım.
Seninle konuşabilir miyim?
- Elbette. - Şimdi değil. Yarın?
Öğlen, Ted ve Honey'de. Sana kurabiye ısmarlarım.
Sen iyi misin?
Evet, öğlen... Öğlen uygunum.
İyi geceler kızlar! Sizi seviyorum!
Hoşçaka baba, biz de seni seviyoruz!
Sen yalnızsın.
Üzgünüm, geçiktim.
- Sana kurabiye sözüm vardı. - Ben iyiyim.
- Sorun değil. - Söz vermiştim.
- Yulaf ezmeli çikolata. - Hayır, böyle iyiyim.
En sevdiğin.
- Bir ısırık al. - Şekeri bırakmaya..
- En sevdiğinden ama bir ısırık almalısın. - Teşekkür ederim.
İş nasıl gidiyor?
Öğretmenlik? Güzel.
Kitabı ertelemem için bahane oluyor.
- İkisini birlikte yapmalısın. - Biliyorum.
Büyük bir ayrılığın üstesinden gelmeye çalışıyorum.
Ben de iyiyim. Sorduğun için sağol.
Sen nasılsın?
Doğaçlama dersleri alıyorum.
- Komikmiş. - Neden komik ki?
Hayır, ben sadece...
Komik olması gerekmiyor mu? Doğaçlamanın?
Çok fazla şey bilmiyorum.
Bundan daha komik şeyler var.
Gary keşfedilmemiş bir sürü yeteneğim olduğunu düşünüyor.
Öyle mi?
Eminim öyledir.
- Gary evlenmek istiyor. - Ne?
Biliyorum, çılgınca...
Hala ona karşı nasıl hissettiğimi bilmiyorum.
Ona ne dedin?
Bilmiyorum, hala düşünüyorum.
Senin asla evlenmek istemediğini sanıyordum.
Biliyorum.
İlişkileri mahvetmenin en kesin yolunun bu olduğunu söylemiştin.
Evlenmemekle de bu iş yürümüyor gibi.
Dalga mı geçiyorsun?
Ani bir karar olduğunu biliyorum...
...ama bunu yapacaksam gerçekten senin de desteğine ihtiyacım var.
Bunu hala düşündüğünü sanıyordum.
Öyle. Hala düşünüyorum.
Şu anda, biz konuşurken mi düşünüyorsun?
Ben hamileyim.
Ondan mı?
- Elbette onun çocuğu! - Sadece sordum.
Yaşlandığım zaman yanımda birisinin olmasını istiyorum.
O kişi ben olacaktım.
Yapma.
- Gitmeliyim. - Neden?
Bilmiyorum.
Şu anda, bunun doğru olduğunu düşünüyorum.
- Will? - Evet?
Kurabiyeyi de al.
Tamam, harika...
"Neden hayatımız bu kadar..." Çift çizgi, "boktan?"
Düşüncesi olan?
Çünkü insanlar bencil ve aşağılık yaratıklardır.
Bu tutkuyu sevdim ama hayır.
Öyle değil mi?
Hayır, hayat boktandır çünkü eski karım onu hamile bırakan ve evlenme teklifi eden
...bir tiyatro monologisti için beni terk etti.
Şimdiyse Garry kızlarımı benden daha fazla görüyor.
Benim eski evimde yaşıyor.
Ailemi benden çalıyor.
Ben ise Astoria'daki bir stüdyo apartmanda tek başıma yaşıyorum.
Hiç Astoria'da bulundun mu?
Galiba bir kere parti için falan gitmiştim.
- Evet, bir kere. - Monologist ne demek?
Espri yapamayan komedyen gibi.
- Bu mu? - Evet, bu.
MacArthur Vakfına göre öyle bir şey.
Muhtemelen şu anda, kızlarımla birlikte bunu yapıyordur.
Anlamadım.
Bunlardan herhangi birisinin çizgi romanlarla bir ilgisi var mı?
Neden buradayız?
Öğrenmek için?
Bugün zehir gibisin, Paul. Öğrenmek için. Neyi öğrenmek için?
Bir hikayenin nasıl anlatılacağını.
Neden herkes ilk ağızdan bir hikaye anlatma ihtiyacı duyuyor?
Çünkü...
Yine yaptın. Başka birisi?
Kendimizi daha iyi anlamak için.
Pekala, güzel bir fikir ama...
Tek neden buysa neden gidip terapi olmuyoruz?
Çünkü terapiye gitmek aptallıktır?
Evet.
Belki aptallıktır.
Eve gidebilir miyim?
Hadi bir ara verelim. Bir ara verelim.
Güzel yorumlardı, çocuklar. Teşekkür ederim.
- Bay Henry? - Evet?
İyi misiniz?
Evet, iyiyim. Sadece kötü bir hayatım var.
Eninde sonunda bitecektir.
Bunun tuhaf görünmesini istemem ama...
...belki evime akşam yemeği için gelebilir misiniz?
Dinle... Çok teşekkür ederim...
- Kat. - Kat? Evet, Kat.
Çok hoş bir teklif, Kat.
Ama...
Öğrencilerle çıkmamamız gerekiyor.
Hayır, Tanrım. Hayır!
Bu? Asla olmaz.
Size çıkma teklifi ettiğimimi düşündünüz?
- Hayır! - Tanrım!
Hayır, kesinlikle hayır.
Hayır, hayır. Bunu asla yapmam. Çok iğrenç!
Efendim.. Asla ama asla bunu yapmazdım.
Tamam ama ben de "Fil Adam" değilim.
Hayır, hayır. Sadece çok yaşlısınız.
O zaman neden beni akşam yemeğine çağırıyorsun?
Çünkü annemle tanışmanızı istiyorum.
Annenle mi?
- Sevimli bir anne.. - Kaç yaşında?
- Kırk beş. - Benim kaç yaşımda olduğumu düşünüyorsun?
Bilmiyorum... 50-62 arası bir şey.
39 yaşındayım... Hayır, aslında 40 oldum.
- Genç bir 40. - İşte o.
Anne bu mu?
Evet hem de sizin çalışmalarınızı bayılıyor.
Çok hoş.
O da hoştur.
Dinle Kat, Ben... Hala eski karımı unutmaya çalışıyorum.
Sadece annemle tanışsanız yeter.
Söz veriyorum, apartmanın çevresinde...
...ondan daha seksi birisiyle tanışmayacaksınız, tamam mı?
Tanrım, o apartmandan nefret ediyorum.
Ne var biliyor musun, Kat?
Neyse ne, senin sevimli annenle tanışacağım.
Harika. İşte adres, 8:00'de orada olun.
Ve güzel bir şeyler giyin.
Bunun gibi şeyler mi?
Kim o?
Ben Will Henry. Ben şey... randevu için gelmiştim.
Tanrım...
Şarap getirmişsin!
Bu çok tuhaf.
Üzgünüm, bunun tuhaf olacağını düşünemedim.
- Sen de? - Ben Diane...
- Kat'in annesi - Yani, ben de...
Will. Evet, biliyorum. Tanıştığıma memnun oldum.
Kaba olmak istemem ama...
Bilmeni isterim ki ben birisiyle görüşüyorum.
Yani...
Daha Kat bilmiyor.
Ki bu yüzden bu randevuyu ayarladı.
Açıkçası onunda, bu adamdan hoşlanacağını düşünmüyorum.
Ben bile ondan hoşlandığımdan emin değilim ama bir kaç kez buluştuk...
...ve ne yapacağımı bilemedim. Bunu sana direk söylemeyi düşündüm.
Bugünlerde birçok insanın randevulaştığını biliyorum ama...
Bilemiyorum. Bu tarz şeylere alışkın değilim.
Tabii ki yargılamak yok, eğer yaptığın şey buysa.
Bir randevu için buraya gelmiş olabilirdin, değil mi?
Randevu için gelmedin değil mi?
Hayır, hayır boşver. Cevapmala.
Daha da önemlisi, unut gitsin.
Beni ilgilendirmez.
Ama son zamanlarda bir ayrılık yaşadığını duydum. Üzgünüm...
Randevular berbattır.
Öyle.
O zaman... Ben eve gitsem iyi olur.
Hayır...
- Gidemezsin.. - Neden?
Kat burada.
Pekala, bundan pek emin değilim. Bana çok karmaşık geliyor.
Gerçekten buna dahil olmak istemiyorum...
Öğrencimi kandırarak...
- Bay Henry? - Merhaba, Kat!
Dışarıda ne yapıyorsunuz?
Hiçbir şey.
Öğretmeninle tanışıyordum.
- Sıkı. - Evet.
Çok sıkı... Çok sıkı arkadaşlar.
Peki, ne zamandan beridir çizgi roman yazıyorsun?
Emin değilim, galiba küçüklüğümden beri.
Gerçekten mi?
Ailen mi teşvik etti?
- Hayır. - Neden?
Yaşadığım yerde başarılı çizgi roman yazarı yoktu.
- Nerelisin? - Yeni Zelanda.
Çok güzel bir yer.
Yeni Zelanda'ya hiç gittin mi?
Hayır ama...
Kat bana bütün o Hobbit filmlerini izlettirdi, yani...
O zaman bizle ilgili her şeyi biliyorsun.
- Bu biraz küstahçaydı.. - Evet, ben küçük küstah bir hobbitim.
Beğendim.
Dürüstçe cevap ver...
Herhangi bir yerde başarılı bir çizgi roman yazarı var mıdır?
Görsel Sanatlar Okullarında var. Evet...
Doğru. GSO.
GSO ile ilgili bir problemin mi var?
Hayır yani... Ben Kat'in Columbia Üniversitesine gitmesini isterdim.
- Columbia iyi okuldur. - Columbia mükemmel okuldur.
- Sen ne yapıyorsun? - Columbia'da öğretmenim.
Gerçekten mi? Ne öğretiyorsun?
- Amerikan edebiyatı. - Amerikan edebiyatı?
Eski Amerika, çizgi romanlardan önce.
Bunun şaka mı olması gerkiyordu?
- Belki. - Çok komikmiş.
Çizgi romanların da Amerikan edebiyatının...
...bir parçası olduğunun farkındasın, değil mi?
Bilmiyorum. Eğer yapmam gerekirse...
- Kaç tane çizgi roman okudun? - Tanrım...
Seninkiler de dahil mi?
Elbette dahil.
Aslında sadece senin kitaplarını okudum.
İnanılır gibi değil!
İşte bu yüzden insanlar hala çizgi romanları ciddiye almıyorlar.
Çünkü Columbia Üniversitesinin edebiyat bölümü...
...henüz bunun farkında bile değil.
Senin küçük kitabını beğendim.
Küçük kitabım mı?
Çizgi romanlarını beğendim. Daha iyi oldu mu?
Benim küçük çizgi romanlarım?
Tanrım, şimdiden tartışıyor musunuz?
Lütfen kendi işine bak, Kat.
Kendi işine bak, Kat.
Güzel şarap.
- Biraz daha ister misin? - Aslında, hayır. Almayayım.
Güzel, geri kalanını evime götürmemde bir sakınca var mı?
Teşekkür ederim, iyi geceler.
Bu gerçekten, bilmiyorum... bir şeydi.
Evet.
Kat için bu gece bana yardığım ettiğin için teşekkürler...
Seninle tanışmak güzeldi.
Domuz pirzola için teşekkür ederim.
Lezzetliydi.
Kılıçbalığıydı.
Kat'in söylediğine göre, bir şeylerin üstesinden gelmeye çalışıyormuşsun.
İnan bana...
Nasıl olduğunu bilirim.. Bunun için değer...
Sadece şunu bilmeni isterim ki, sen gerçekten...
- İyi birisin. - Sağol.
Sen de iyi birisin, galiba.
İyi geceler.
Hoşçakal, Kat.
- Nasıldı? - Biraz burnu havadaydı.
Pekala, yani sen de biraz öylesin...
- Baba! - Babacığım!
Hayatınızın en güzel haftasonunu yaşamaya hazır mısınız?
- Bunu her hafta söylüyorsun. - Evet.
Bir daha yaşayacağız. Hadi.
Bu arabayı nereden buldun?
Bir öğrencimden ödünç aldım. Şehir dışına gidiyoruz.
Neden?
Ne demek "neden"? Şehir dışına gitmek için.
Başın belada mı?
Hayır, başım belada değil.
Bu çılgın fikirleri nereden buluyorsunuz?
Ne çılgın soru ama!
Düşündüm ki, sizler New York'ta çok fazla vakit geçiriyorsunuz.
Otelde mi kalacağız?
Hayır, kamp yaparız diye düşünmüştüm.
- Kamp mı? - Evet.
- Bir çadırda? - Evet
- Senin çadırın mı var? - Kendi çadırım yok.
Ama arabada bir tane çadır var.
Annem bu haftasonu çello çalışmamızı istiyor.
Ormanda da çello çalabilirsiniz.
Geri gel!
Çok güzel, kızlar!
Mükemmel, hangi şarkı bu?
Sorun değil, ben dışarda uyurum. Yıldızların altında, romantik olur.
Sorun değil, endişelenmeyin.
- Nasılsınız çocuklar? - İyi.
- Anneniz nasıl? - İyi.
- Size acaba anlattı mı... - Evet.
Peki bütün bu olanlara ilgili ne düşünüyorsunuz?
Bilmiyorum.
- Sen ne düşünüyorsun? - Bilmiyorum.
İyi. Güzel.
Sizin her zaman babanız ben olacağım biliyorsunuz, değil mi?
Düğüne gidecek misin?
Bunun iyi bir fikir olduğundan emin değilim.
Baba, annemden nefret ediyor musun?
- Elbette hayır, Clio. - Colette nefret ettiğini söyledi.
Annenizi seviyorum.
O seni seviyor mu?
Evet, bir şekilde...
Elbette, seviyordur.
O zaman neden Gary ile evleniyor?
Kızlar, aşk karmaşıktır.
- Annem bir kaltak! - Hey, Colette!
Böyle söylediğini anneme diyeceğim.
De bakalım, sen de kaltaksın...
Kızlar, dinleyin... Durun, tamam mı?
Şu anda annemize destek olmamız çok önemli.
Anlaştık mı?
- Neden? - Çünkü ihtiyacı var.
Yapma! Sosislimi ateşe düşürmeye çalıştığını görüyorum.
Aç kalmamı mı istiyorsun?
Pekala.
İyi geceler kızlar, sizi seviyorum.
Biz de seni seviyorum, baba.
- Baba? - Evet.
- Birilerini görüyor musun? - Hayır, tatlım.
Güzel.
Zaman!
- Gergedan! - Gergedan?
Evet!
Tanrım!
Merhaba.
- Buraya nasıl girdin? - Sana mesaj atmıştım.
Onlara bu gece bakabilirim demiştin.
Evet önemli değil. Onlara bakabilirim.
- Senin evinde demiştim. - Üzgünüm, üzgünüm.
Onlarla daha fazla vakit geçirmek istiyorum.
- Bu da nereden çıktı? - Onları daha fazla görmem lazım.
Bazı hafta içileri.
- Astoria'da yaşıyorsun. - Yani?
Yani okula bir buçuk saatte gitmen gerekir.
Daha yakına taşınabilirim.
Ne zamandan beri daha yakına taşınmaya çalıştın?
İyi bir babayım.
- Onlarla iyi vakit geçiriyorsun. - Daha 6 yaşındalar.
Her zaman iyi vakit geçirmeleri gerekir.
Bir şeyler öğrenmeleri gerekir.
- Bu hafta sonu çello çaldılar mı? - Evet.
Her gün çalmaları gerekiyor.
Onlarla daha fazla vakit geçirmek istiyorum.
Bunu yarın konuşabilir miyiz? Çok yorgunum.
Gary nerede, yazar olan?
- Kendi apartmanında. - Kendi dairesi mi var?
Çalışmak için orayı kullanıyor.
Neden? Bunun tuhaf olduğunu düşünmüyor musun?
- Öyle. - Evet, öyle.
Ne yapıyorum ben?
Cevaplama.
Burada ne oluyor?
Bir göz kırpması?
Neden böyle dedin, Paul?
Çünkü olan şey bu değil mi?
Gerçekten bu iki görüntüde bir göz kırpması görüyor musun?
- Yani, hayır.. - Hayır, br açık göz görüyorsun.
Bir sonraki görüntüde ise bir kapalı göz görüyoruz.
Ve aklımızda göz kırpmasını oluşturuyor.
Buna tamamlamak denir.
- Ne denir? - Tamamlamak.
- Ne denir? - Tamamlamak...
İki görüntü arasına saygı duymalısınız.
Sizin için çok şey yapabilir.
Zamanda ve mekanda seyahet edebilir.
Bütün bir dünyayı yaratabilir ve yok edebiirsiniz.
Kaboom!
Bazen iki görüntü arasındaki bu boşluk...
...en az görüntüler kadar önemlidirler.
Anlattığınız hikaye oradadır.
Ve sizin unuttuğunuz şeylerde oradadır.
Bir şekilde hikayeniz paylaşılan bir hikaye haline gelir.
Yazar ile...
...yani gelecekteki siz ve okuyucu arasında.
Ben anlamadım.
Burada ne olması gerekiyor?
Her zaman basit bir boşluk olmaz.
Bilmiyorum, bana rastgele çizilmiş gibi geliyor.
Sen öyle görüyorsun.
Pekala, bugünlük bu kadar yeter.
Gelecek hafta sizin çizimlerinizi istiyorum.
Herkesten. Mazaret yok.
Celia. Paul.
Merhaba.
- Düşünüyordum da. - Merhaba kızlar!
Burada ne yapıyorsunuz?
Kızlarla daha fazla vakit geçirmek istediğini söylemiştin.
- Evet. - Deneyelim o zaman!
- Ne, şimdi mi? - Evet. Meşgul müsün?
Yani, bir bakıma... Bir şey üzerinde çalışıyordum.
Yani onlara bakamayacak mısın?
Hayır, elbette. Onlara bakabilirim.
Evet, gelin. İçeri girin kızlar!
En azından haber verebilirdin.
Yiyecek bir şeyim bile yok.
Onlarla daha fazla vakit geçirmek istediğini söylemiştin.
Sadece bir yumurtam var.
Bir şekilde halledersin, dükkana git.
Neler oluyor? Neden buradasın?
- Meanne ayrıldı. - Ayrıldı mı?
- Neden ayrıldı? - Jon Stewart ile çalışmaya başladı.
Ne... Jon Stewart mı? Gerçekten mi?
Ne yapıyor, skeç mi yazıyor?
Hayır, yazmıyor. Çocuklarına bakıyor.
- Sen ne sandın? - Evet, elbette.
Doğaçlama gösterimde tanıştılar.
Evet, komik değilmiş. Üzgünüm.
Korkunç zamanlama. Gary yeni bir monolog yazıyor...
...ailesi bunun için şehre geldi. Çok kötü oldu.
Hangisi, monolog mu aile mi? İkisi birden mi?
Meanne'ye çok kızgınım.
Kızlar üzülmüş olmalı. Bebekliklerinden beri onlarla birlikteydi.
Pekala, haftanın geri kalanın programı bu.
Hergün en az 20 dakika çello çaldıklarından emin ol.
- Sorun değil. - Ve onlara sebze yedir.
Pizza yemelerini istemiyorum.
- Hoçkalın kızlar! - Güle güle anne!
- Sizi seviyorum! - Biz de seni seviyoruz!
- Arayın beni. - Tamam.
Aç mısınız çocuklar?
Yemekten hemen sonra banyo ve yatak, tamam mı?
Okula zamanında yetişmemiz için çok erken kalkmamız gerekiyor.
- Ne kadar erken? - 6.00 AM.
6.00 AM, dalga mı geçiyorsun?
Hayır, ciddiyim.
Hayatımızda hiç bu kadar erken kalkmadık.
Yarın kalkacaksınız.
Hayır, kalkmayacağız.
- Pardon? - Hayır, kalkmayacağız.
- Evet, kalkacaksın. - İddiaya girmek ister misin?
Seninle iddiaya girmeyeceğim.
Sen hiç bu kadar erken kalkmış mıydın?
Pekala, 6.45 olsun.
Ama çok hızlı hareket etmemiz gerekiyor.
Geç kalmak istemiyorum.
Bakışmayı kesin!
Gizli gizli bakışmayı bırakın!
Baba? Baba?
- Baba! - Baba!
- Uyan! - Uyan!
- Kahretsin! - Kahretsin!
- Öyle dememelisin. - Öyle dememelisin.
Telefonumla oynamayı bırakın ve giyinin.
Telefonumla oynamayı bırakın ve giyinin!
Kahvaltıyı pizza ile yapsak olur mu? Cevap vermeyin.
Kakam var...
- Çok kötü. - Tamam.
Bekle, birazcık bekle...
- Merhaba, Charlie! - Geç kaldın!
Evet! Neredeyse vardık.
Sana inanamıyorum! Alarmını kurmuş muydun?
Alarmı kurmuştum...
Hayır, hayır.
Hayır, ben...
Ama... Ben kurmuş...
Alarmı kurmuştum... Alarmı kurmuştum...
Kahvaltı için ne yaptın? Kahvaltı yaptılar mı?
- Evet, kahvaltı yapıyorlar. - Ne yiyorlar?
Biraz peynir...
Domates... Tamam!
Tamam, okula vardığımda ararım tamam mı?
Pekala, tamam. Üzgünüm. Tamam, hoşçakal.
Anneniz günaydın diyor.
Bekle, bekle. Size bir bakayım.
Harika görünüyorsunuz.
İyi günler.
Üzgünüm. Ben...
Bugün okulda ne yaptınız çocuklar?
Bilmiyorum, çocukça şeyler!
Sadece bunlar mı?
- Ben de büyük işlerimi hallettim. - Nasıl şeyler?
Öylece dolanıp...
...bir iş yapardın...
...ciddi ses tonunla konuşursun.
Böyle... "Merhaba."
- Sen ne yaptın, Colette? - Onunkiyle aynı.
- Ne? - Çocukça şeyler.
Çocukça şeyler mi, bu kadar mı?
Sizden alabileceğim bütün bilgi bu kadar mı?
Evet.
Bekleyin.
- Merhaba, Charlie... - Merhaba.
Seni sonra arasam? Akşam yemeğinin tam ortasındaydık.
Kızların Fransıca dersini unutmuşsun.
- Salı günü sanıyordum. - Bugün salı, Will!
- Salı zaten. Bugün salı... - Doğru.
Bugünün Salı olduğunu fark etmemişim.
- Benimle dalga mı geçiyorsun? - Tamam.
Bugün salı, Will...
- Evet, tamam. Biliyorum. - Kahrolası Salı günü!
Demek ki çocuklar bu yüzden kötü kelimeler kullanıyormuş.
- Bunu yapabilir misin? - Yapabilirim. Bunu yapabilirim.
Şu anda sebzelerini yiyorlar
Yarın tam saatinde okulda olacaklar.
Tamam, pekala.
- Tamam, görüşürüz. - Güle güle.
Kızlar, bugün Fransızca dersinizin olduğunu söyleyebilirdiniz.
Kahretsin!
Fransızca kötü bir kelime bu!
Bakın, hanımlar...
Hepimiz aynı takımdayız.
Biraz yardım iyi olurdu.
Özellikle, benimle daha fazla vakit geçirmek istiyorsanız, tamam mı?
Tamam.
Uyanın, uyanın. Saat sabah 6!
- Deli misin sen? - Deli değilim!
Hadi!
Hayvanlar patlamış mısır yiyebilirler mi bilmiyorum.
Onlar belki...
- Ne oldu? - Bomba ihbarı.
Bomba ihbarı mı?
Ne kadar beklemek zorundayız?
Okul iptal edildi.
İptal edilemez.
Bugün dersim var.
Ne?
Merhaba, ben Will Henry. Öğretmenin.
Biraz konuşabilir miyiz?
Tamam. Hadi.
Ne yapıyorsun burada?
Birilerinin kızlarıma bakması lazım.
Çocuklarına bakıcılık yapmamı mı istiyorsun?
Üzgünüm, bu kısa sürede başka arayacak kimsem yoktu.
Charlie ile ayrıldığımızda bütün arkadaşlarımı almıştı.
Lütfen. Çaresizim. Bir saat içinde sınıfta olmalıyım.
Evet, biliyorum. Ben de o sınıftayım!
Senin yokluğuna izin verebilirim.
Gerçekten mi? İnanılır gibi değil!
Para verebilirim.
- Televizyon izlerler mi? - Televizyona bayılırlar!
Değil mi kızlar, televizyon izlersiniz?
- Hadi ama! - Pekala, tamam...
- Her neyse. - Çok teşekkür ederim.
Bunlar da ne?
Sadece iki tane çello.
Çello mu? Bunları çalmaları mı gerekiyor?
Hayır, elbette değil.
Pekala kızlar, bu Kat.
- Naber? - Bunun anlamı "merhaba" demek.
Hadi, çellolarınız taşımalosınız.
Pekala.
Hafıza parçaları. İlk kim paylaşmak ister?
- Tom. - Evet.
Merhaba.
Mastürbasyon yapmayı nasıl öğrendiğimi çizmeye karar verdim.
12 yaşımdaydım.
Bir gün babamın ofisine girdim...
...erotik dergileri sakladığı yere baktım.
Biraz losyon buldum ve...
Çok asap bozucu birisin biliyorsun değil mi?
Seni aramadığım için mi, çünkü senin başka birisiyle görüştüğünü düşünüyordum.
Hayır! Hayır!
Neden bahsediyorsun?
Bizimle bir ilgili yok!
O zaman neyle alakalı?
Kızlarına bakabilmesi için kızıma...
...derse gitmemesini söylemen ile alakalı.
Üzgünüm, bu sabah çok çaresiz durumdaydım.
Ama erkek öğrencilerinden yardım istemeyi hiç düşünmedin mi?
Dalga mı geçiyorsun? Erkek öğrencilerim birer aptal.
Yani aptaller derse giderken...
...akıllı kız ise evde kalıp senin çocuklarına mı bakıyor?
Bununla Kat'e ne demek istiyorsun?
Bu konuda, ya da kızlarına?
- Üzgünüm, böyle düşünemedim... - Evet, asla düşünmezsiniz.
O burada mı?
Kızları yatırdıktan sonra dışarı çıktı.
- Uyaya mı kaldılar? Saat daha yedi. - Yorulmuşlar!
Ne yapıyorsun onlarla?
Sadece onlarla daha fazla vakit geçirmek istedim.
İçeri gel.
Bu beni ilgilendirmez ama...
Bana öyle geliyor ki, sen ve eski karın bu konularda biraz ensek davranıyorunuz.
Onlar daha çocuk.
Bir kukla gibi onları oradan oraya sürükleyemezsiniz.
Evet, biliyorum.
- Neden olmaz? Neden? - Bir yere ihtiyaçları var.
- Düzene. - Bunlar çoğu zaman var.
Aslında çok basit. Böyle bir durumda, çocuklar sadece...
...gece nerede uyuyacağını bilmek ister.
Bir heves için bunu değiştirmemelisin.
- Evet. Çocuklarımız boktan bir durumda. - Hayır.
İnan bana, benim yaptığım her hata...
Eğer teselli edecekse... Kat az yada çok bunların üstesinden geldi.
Kat mükemmel bir çocuk.
Evet. Öyle. Sana hayran.
Öyle mi? Neden?
Senin mükemmel bir öğretmen olduğunu düşünüyor.
- Bugünü saymazsak, belki. - Hayır, bugün değil.
Bunu duymak çok güzel.
O biraz hayal kırıklığını uğramış gibiydi.
Evet...
Bizim gitmemiz gerekç
Ne? Bir yere gitmiyorsun! Çocukların hala uyuyor.
Burada kalamayız.
- Elbette, kalabilirsin.. - Bilemiyorum.
Gecenin bir yarısı, onları taa Astoria'ya...
...götürmene izin vermiyorum.
Ne kadar, taksi 40 dolar mı?
Metroyu kullanmayı düşünüyordum.
Hadi ama. Sana bir kaç battaniye getireyim.
Muhtemelen sana uygun pijamada bulabilirim.
Hayır, önemli değil. Kıyafetlerimle yatabilirim.
Neler okuduğunu görüyorum!?
Sonra kötü hissettim... Bizim şeyden sonra.
Düşündüm ki, en azından ne konuştuğuna bir bakmam gerek.
- Yani ne düşünüyorsun? - Senin haklı olduğunu düşünüyorum.
Çizgi romanlar Amerikan edebiyatının takdir görmemiş bir parçasıdır.
- Gerçekten mi? - Evet benim...
...o tarzda neler yapıldığı ile ilgili bir fikrim yoktu.
Orada çok karmakarışık, duygusal-yönleri olan işler var.
Ne?
Bu inanılmaz! Bunu senden duyduğuma çok şaşırdım.
Aslında... Sana teşekkür etmeliyim.
Ne için?
Kat'in kendi hayatıyla ilgili yapmak istediklerini takdir etmeye başladım.
İnanmıyordum, çok küçümseyici davranıyordum.
Anneliğime geri döndüm.
Bu harika!
Anneliğe geri dönmen değil, yani bu da şey...
- Ne dediğimi anladın. - Evet, evet. Anladım.
Hoşlandığından emin olamadığın adamla hala görüşüyor musun?
Hayır, hayır... Bizim yemeğimizden sonra ayrıldım.
Yemekten beri, evet.
- Battaniyelerin bende. - Teşekkürler.
Tut bunları.
Yumuşak olanlardan aldım böylece sen de rahat olabilirsin.
Gerçekten çok güzel battaniyeler.
Sorun değil.
Bu kadar yakın olmam sorun değil mi?
Aslında hoşlandım.
- Burası iyi mi? - İyi, burayı sevdim.
- Muhtemelen bunu yapmamalıyız. - Hayır, muhtemelen...
Tamam, duralım.
Hayır, durmayalım.
Durmak istersen, söyle.
Çok güzel kokuyorsun.
Pekala, sessiz olmalıyız.. Çocukların uyanmasını istemiyorum.
Pekala. Çok sessiz olacağım.
Çok sessiz olma. Onaylanmak isterim.
Pekala, senin kulağına fısıldarım.
Bir dakika bekle.
- Sana bir şey söylemeliyim. - Bir sorun mu var?
Hayır, ben... Ben sadece...
- Yalan yok, tamam mı? - Evet... Hayır.
Artık büyük bir kızım...
Olduğundan daha fazla bir şeye ihtiyacım yok.
Bana yalan söyleme.
Yeterince böyle şeyler yaşadığımı anlıyorsun değil mi?
Evet, anlıyorum.
- Ben de incindim. - Biliyorum.
Tanıştığımızın dakikasında söyleyebilirdim.
Aslında senden hoşlandığım ilk şey buydu.
Komikmiş. Benim, senin ilk neyinden hoşlandığımı biliyor musun?
- Ne? - Göğüslerinden.
Çok hoş. Lütfen dokun onlara.
- Baba? - Hayır, hayır...
- Yanına gitmelisin. - Baba, orada mısın?
- Pekala, hemen döneceğim. - Tamam.
Burada olacağım.
Neredeydin?
Kat'in annesinden battaniye alıyordum.
Bu gece burada yatmamızı istedi.
Güzel değil mi?
Battaniyeler nerede?
Gidelim, hadi yatağına dönelim.
- Nereye gidiyorsun? - Geriliyorum.
Bu çok uygunsuz bir davranış.
Merhaba, Kat.
Merhaba, günaydın.
Bütün gece neredeydin?
Ne? Bu seni ilgilendirmez!
Annen uyandı mı?
Aslında az önce işe gitti...
...ama sana hoşçakal dememi söyledi.
Nasıl söyledi?
"Güle güle dediğimi söyle."
Çocuklarımın nerede olduğunu biliyor musun?
Evet. Mutfaktalar, kahvaltı yapıyorlar.
Tamam, güzel. Güzel.
Dün için üzgünüm.
Evet, önemli değil.
Aslında çocuklarını sevdim. Gerçekten çok eğlenceliler.
Evet. Teşekkür ederim.
Bunu telafi etmek istiyorum. 20 dolar yeterli mi?
Galiba bakıcılara ne kadar ödendiğini bilmiyorsun.
Ne... Ne kadar istersin?
$350.
- $350? - Evet!
Bir ay süre verir misin?
Sadece bunu okuyabilir misin? Lütfen...
- Zamanın varsa eğer...? - Bu da ne?
Sanki sonsuza kadar üzerinde çalıştığım bir hikaye.
Bilmiyorum aslında, oldukça aptalca...
...daha bitirmedim...
Hayır, okurum. Hayır, okumak isterim.
Hayır, önemli değil. Ben alırım.
Okumak isterim.
- Öyle mi? - Elbette, benim için bir zevktir.
Teşekkür ederim.
Şimdi odamdan çık!
Evet, elbette.
Bunları da yanında götür, lüten. Yak...
Baba, nedendün geceKat'in evinde uyuduk?
Çünkü çocuklar, siz uyuyakalmışsınız ve ben de sizi uyandırmak istemedim.
- Ondan hoşlanıyor musun? - Kim, Kat mi? Elbette hoşlanıyorum.
- Bütün öğrencilerimi seviyorum. - Onunla evlenecek misin?
Hayır! Daha 19 yaşında!
Onunla evlenmeyeceğim.
Pekala, iyi günler kızlar!
Ne oldu?
Ne yaptım?
Kat ile evlenmeni istemiyoruz.
Kat ile evlenmeyeceğim.
- Annemi özledim! - Tanrım.
Gel buraya.
Sorun yok.
- Merhaba! - Bugün müydü?
Hayır, içine sığmaya çalışıyorum.
Ne yapıyorsun burada?
- Konuşabilir miyiz? - Evet.
- Sen oturmayacak mısın? - Bunun içindeyken oturamam.
Pekala, yani... Güzel görünüyorsun.
Bilmiyorum, ben...
Bu düğünde çok fazla şey göstereceğim.
Başka bir şey giymeliyim gibi geliyor...
...bacaklarımı ortaya çıkaran, karnıma olan dikkati dağıtan bir şey.
- Benimle bir şey mi konuşmak istiyordun? - Evet, ben...
Çocukların kafalarının çok karıştığını düşünüyorum.
Neden? Ne yaptın onlarla?
Onlara bir şey yapmadım.
Onları sana bıraktığımda kafaları karışık değildi.
Hayır, bunun doğru olduğundan emin değilim.
Ne demek istiyorsun?
Kızlar, şu anda olan bütün değişiklikler ile boğuşuyorlar.
- Hangi değişiklikler? - Yani, biliyorsun bütün bunlar...
Değişiklikler.
- Birisiyle mi görüşüyorsun? - Ne?
Tanrım, birisiyle görüşüyorsun!
Yani ben... ben görüşüyoruz demezdim.
İnanamıyorum! Kızları sana verdiğim bir hafta içerisinde...
...başkasıyla görüşmeye başlıyorsun.
Benim birileriyle çıkmamı istediğini sanıyordum.
Kaç yaşında? Umarım öğrencin değildir.
Öğrencim değil, öğrencimin annesi.
Onunla birlikteyken kızlar neredeydi?
Kızının yatağında uyuyorlardı...
Tamam, pekala...
Kafalarının karışmasına şaşırmamalı!
Yani... Böyle kötü gibi göründü ama öyle değil.
Hayır, sorun yok. Birisiyle görüşmene sevindim.
- Bence güzel bir haber. - Ben görüşmüyorum...
Dinle, bu benimle veya seninle ilgili değil.
Sadece çocukların mutlu olmasını istiyorum.
Mutluluk sürdürülebilir bir durum değil diye biliyordum?
Kesinlikle haklısın, öyle değil.
Ama bir kaosun içinde yaşamalarını gerek yok.
There is nothing chaotic about the world I provide for my girls.
Onların 5. yaş gününde babalarını terk ettin.
Şimdi de ayrılmamıza sebep olan kişiyle evleniyorsun.
Bakıcıları onları terk etti.
- Onlara söyledin mi? - Tamam.
Onlara söyledin, değil mi? Onlara söyledin mi?
- Henüz onlara söylemedin mi? - Yeter!
Bir hevesle onları benim evime bıraktın.
Bence, onlar bayağı bir kaos içinde yaşıyorlar!
- İşte! - Ne bu?
Kızların programı. Fransızca, çello, banyoları.
Pazartesi müze günleri... Her perşembe öğleden sonra...
Sheldon'ın kızlarıyla yemek pişirme oyun saatleri.
Sözlü anlatım kursu bahar tatilinde.
Her günün kahvaltısı ve akşam yemeği.
Hergün çello egzersizi. Uyumadan önce hergün onlara bir saat hikaye okumak.
Bana onların kaos içinde yaşadıklarını söyleme!
Onları düzenli şekilde beslediğine sevindim.
Senin kötü bir anne olduğunu söylemiyorum.
- Ben mükemmel bir anneyim. - Öyle olduğunu biliyorum.
Benimle hiç bir zaman kaos içinde yaşamadılar.
Mutsuz olduğum yıllarda benim hayatım kaos içindeydi...
...ve sen bunun için bir şey yapmadın.
Önce seninle ilgileniyordum sonra onlarla ilgilenmeye başladım...
Ama kimse beni umursamadı!
Özür dilerim, doğaçlama dersleri almak istediği bilmiyordum.
- Siktir git! - Charlie...
Şu anda olduğumdan daha fazlası olabilirdim.
Bu da ne demek? Ne dediğini bile anlamıyorum.
Elbette anlamazsın. Tanrım!
Bir öğrencinin annesiyle çıktığına inanamıyorum.
Çıkmıyoruz!
Ondan hoşlanıyor musun?
Söylemiştin, çok az tanıyorum onu.
Bence ondan hoşlanıyorsun.
Baba, kimle mesajlaşıyorsun?
- Kimseyle. - Kat mi?
Hayır, Kat değil.
Gerçekten güzel bir ofismiş.
Evet, beğeneceğini düşünmüştüm.
Beğendim.
Gerçekten beğendim.
Kibarlık olsun diye söylemiyorum. Gerçekten ofisini beğendim.
Sana inanıyorum, kötü anlamda söylemediğini biliyorum.
- Sana bir şey sorabilir miyim? - Her şeyi.
Ne oldu, sen ve onun...
Çocuklarımın annesi mi?
Lütfen, bir daha asla "çocuklarımın annesi" deme.
Çocuklarımın annesi...
- Deme! Sanki... - O benim çocuklarımın annesi.
Bu üç etti.
Bilmiyorum.
Bilmiyor musun?
Her zaman birbirimizden farklıydık.
İlk başladar güzel bir şeydi ama sonra...
...yavaş yavaş daha az eğlenceli hale geldi.
Nasıl farklıydınız?
Birçok açıdan, o sempatik birisiydi. Bense içime kapanık.
O para kazanıyordu. Bense...
Bu büyük bir sorunmuş.
Öyle değildi.
Charlie sahip olduklarıyla ilgili her zaman cömertti.
Ben çizgi romanıma odaklanabileyim diye her şeyinden vazgeçti.
Bana o kadar çok güveniyordu ki.
Muhtemelen benim kendime olan güvenimden bile fazlaydı.
Peki, ne yanlış gitti?
Galiba konuşmayı bıraktı.
Ve ben de sessizliği çok fazla sevdim.
Senin ve eski kocan arasında ne oldu?
O bu kadar ilginç değildi.
Sadece şerefsiz bir göt lalesinin tekiydi.
Bunun ne olduğunu kim söyleyebilir.
Bir pipo.
Herhangi biriniz hiç sanat tarihi dersi aldı mı?
Pekala, Fransızca konuşabilen var mı?
Bir Fransız piposu mu?
Bu Magritte'nin İmgelerin İhaneti resmi.
Bu sözler Fransızcada "Bu bir pipo değildir" demek.
Doğru.
Kafa karıştırıcı.
Gerçek şu ki, bu bir pipo değil.
- O zaman nedir? - Bu sadece bir piponun resmi.
Aslında bu projeksiyonla yansıtılan resmin içindeki bir pipo.
Pekala, sakin. O kadar ileriye gitmemize gerek yok.
Bunu kelimler ve görüntüler arasındaki ilişkiyi anlatmak için kullanıyorum.
Bazen çizgi roman yazarları...
...ne gördüğümüzü anlatmak için basit kelimeler kullanır.
Bazense, gördüğümüz şeyin tersini ifade etmek için kullanır.
Mutlu bir adam mı?
Eğer mutluysa neden bu kadar sefil gözüküyor?
Belkide sefillik kaçınılmaz bir şekilde mutluluk ile bağlantılıdır.
Yzarın söylemeya çalıştığı şey bu mu?
Kim bilebilir ki? Ben sadece bunun ilginç olduğunu biliyorum, bununla ilgileniyorum.
Bu siz misiniz? Size benziyor.
Buna geri dönelim.
Kafam çok karıştı.
Ve daha, bu yöntemin olanaklarını araştırmaya yeni başlıyoruz.
Ne?
Merhaba.
Şu an burada sana ihtiyacım var.
- Pekala, sakin ol. - Acil bir durum.
Sakin ol.
Yardımına ihtiyacım var.
Tamam, orada olacağım.
Sakinleş.
Charlie?
Buradasın.
Sorun da ne?
Kızlar kendilerini banyoya kilitlediler.
Ne? Neden?
Colette seninle yaşamak istediğini söyledi.
Sadece Colette mi? Peki ya Clio? Clio da söyledi mi?
Ne yaptın, ne söyledin onlara?
Kızların beni terk etmelerini istemiyorum.
Bütün hayatımı onlar için adadım!
Onlarsız nasıl olurum gerçekten bilmiyorum...
...ve doğaçlama dersleri gerçekten çok zor.
Belki de seninle kalmalılar. Ben çok berbat bir haldeyim.
Sorun değil.
Sorun değil, en azından kızlardan biri bizi terk etmeyecek.
Bu senin hatan.
Nasıl... Nasıl benim hatam oluyor?
Onlar için uçurtma yaptın, kampa götürdün...
...bizim ilişkimizde göstermediğin kadar daha fazla sorumluluk aldın.
Bilmiyorum. Sen liderliği üstlendiğinde kendimi daha rahat hissediyordum.
Ama ben hiçbir zaman lider olmak istemedim.
Üzgünüm.
Üzgün müsün?
Tanrım Charlie, benden ne istiyorsun?
Bazı hatalar yaptık.
Sen evleniyorsun.
Onun...
...şüpheleri var.
Kim, Gary mi? Neden?
Kız arkadaşından bahsediyorum.
Onun...
Onun bütün bu olanlarla ne ilgisi var?
Gary benim kıskandığımı düşünüyor.
Diane yüzünden mi? Bu saçmalık.
Çözülmemiş sorunlarımın olduğunu düşünüyor.
Herkesin böyle sorunları vardır.
Seninle ilgili cevaplanmamış sorunlarımın olduğunu düşünüyor.
Peki ona ne söyledin?
Belki de haklıdır. Belki de mutluluk sürdürülebilir bir durum değildir.
Belki öyle davrandığımda nelere sahip olduğumu bilmiyordum.
Bilemiyorum.
Kafamın çok karıştığını düşünüyorum.
Sorun değil, sorun değil.
Her şey düzelecektir.
Nereden biliyorsun?
Bilmiyorum, ama bazen böyle söylemek yardımcı olur.
Galiba seni özledim.
Charlie.
Beni hiç düşünüyor musun?
Her zaman.
Baba?
Burada ne yapıyorsun?
Kim dondurma ister?
Ben isterim!
Biraz pasta süsü alabilir miyiz?
Ne istiyorsan alabilirsin.
Konuşmamız gerek.
Evet.
Kahretsin.
Ne yapıyor orada?
Sonra konuşsak?
- Evet, tabii ki. - Tamam.
Senin de dondurma istediğini sanıyordum.
Ben de dondurma istiyorum.
Kim o?
Will.
Sessiz olmamız lazım, Kat kanepede uyuyakalmış.
Neredeydin? Bütün gün sana ulaşmaya çalıştım.
Evet, biliyorum.
Telefonuna bir şey mi oldu?
Konuşmamız lazım.
Kahretsin.
Ne oldu?
Charlie'yi öptüm.
Üzgünüm, sen yalan yok demiştin.
Eğer eski karına karşı bir şeyler hissediyorsan, sakın benimle sevişme.
Ama samimiyetine karşı teşekkür ederim.
Bunun gibi bir şeyin olmasını planlamamıştım.
Yani hala ona karşı bir şeyler hissediyorsun.
Bilmiyorum. Bütün bunları daha önce yaşamıştın.
Gerçekten yok oluyorlar mı?
Bunu bana mı soruyorsun?
Üzgünüm.
- Kafam karışık. - Evet, bunu görebiliyorum.
Seni incitmek istememiştim.
Hayır, biliyorum. Sen iyi birisin.
- Böyle söyleme. - Ne söylememi istiyorsun?
Bilmiyorum. Kızman gerekirdi, tokat falan atman...
Bunu yapmamı sen söyledin.
Ama "falan" da dedim.
O kısmını duymadım.
Buz ister misin?
Yok.
Acımasına izin vereceğim.
Yok oluyorlar işte...
Ne zaman?
İyi şanslar, Will.
Bitene kadar güzeldi.
Diane.
Senden gerçekten hoşlanıyorum.
Beni tanımak için şans bile vermedin.
Babanızla konuşacağım, tamam mı kızlar?
Sağol.
Diane'a söyledim.
Öğrencimin annesine, öpüştüğümüzü.
Gerçekten mi?
Sizin çıkmadığınızı sanıyordum.
Artık kesinlikle çıkmıyoruz.
Üzgünüm.
Evet, yani. Neyse ne.
- Sen nasılsın? - İyiyim.
Gary ile konuştun mu?
Evet, aslında konuştum.
Nasıl gitti?
Güzel... Galiba onun şüphelerinin üstesinden beraber gelmeye çalışacağız.
Öpüştüğümüzü söyledin mi?
Onu söylemedim.
- Ne? - Neden ona söyleyeyim ki?
Neden olmasın, neden söylemedin?
Sadece bir öpücüktü, Will.
Bir öpücükten daha fazlasıydı.
Belki ama ben hala Gary ile evleneceğim.
Sana inanamıyorum.
Böyle bir öpücükten nerdeyse bir yıl sonra ilk defa bir ilişkime son verdim.
Kimse sana bunu yapmanı söylemedi.
Muhtemelen hayatının geri kalanını bu adamla yaşayacaksın.
Ona karşı dürüst olman gerektiğini düşünmüyor musun?
Dinle, öpücük için kafanın karışmasına üzüldüm.
Kafam karışmadı.
Sen öylesin.
Tamam, haklısın. Öyleyim.
Biliyordum.
Onun bebeğini taşıyorum, Will.
Peki ya bizim bebeklerimiz?
Onlar artık bebek değil.
Öpüştüğümüzü Gary'ye söylemelisin. Bunu bilmeyi hak ediyor.
Ne zamandan beri Gary'yi umursuyorsun?
Hayır, ben seni umursuyorum.
O zaman boşver.
İnanılmaz!
- Nereye gidiyorsun? - Umrunda mı?
Ona söylemeyeceksin değil mi?
Evet, en iyi kankam ya. Onun dairesinde pijama partisine gidiyorum.
Kat, merhaba.
Burada ne yapıyorsun?
Seni ziyarete geldim?
Nerede olduğumu nasıl buldun?
Anneni aradım.
Gerçekten mi? Cevaplamasına şaşırdım.
Evet, yani cevaplamadı. Aramalarımı reddetti ama sonra mesaj attım.
Geri mesaj attım, o da geri bana döndü.
Nasıl mesajlaşıldığını biliyorum.
Üzgünüm.
Evet, sorun değil. Bazı şeyler yolunda gitmedi.
Her zaman olur, bunu biliyorum zaten.
En azından ona karşı biraz daha nazik davranabileceğini düşünmüştüm.
En azından.
Kitabını okudum.
Gerçekten harika! Annen hakkında mı?
Bunun bir pipo olmadığını sanıyordum. Hatırladın mı?
Evet, haklısın. Bir pipo değil.
Yine de güzel bir hikaye!
Öyle mi?
Evet, gerçekten öyle.
Teşekkür ederim.
Hiç annene gösterdin mi?
Hayır, o bunları anlamaz.
Bence yeteri kadar ona güvenmiyorsun.
Hayır, yaptığı bütün korkunç hataları istismar ettiğimi düşünüyor.
Dürüst olmak gerekirse, onun karakteri biraz berbat bir halde.
Ama çok gerçekçi ve çok sevecen bir şekilde tasvir edilmiş.
Bence kitabı görünce gerçekten gurur duyardı.
Resimler çok güzel.
Neden böyle bir göt lalesine dönmek zorunda mıydın?
Kimseyi incitmek istemedim.
Yani eski karına geri mi döneceksin?
Neler olduğunu gerçekten bilmiyorum.
Ailemin ayrılmasındaki en iyi şey neydi, biliyor musun?
Hayır, lütfen söyle.
Ayrıldılar.
Güzel hikayeymiş.
Teşekkürler, bu benim hayatım...
Bu da ne?
Seni biraz iç karartıcı ama umutla eğlenceli bir dünyaya götüren...
...devasa bir büyülü bir kitap.
Bunu okumamı mı istiyorsun?
Evet.
Hassiktir! Bunlar orjinal çizimler mi?
Ne düşündüğünü bana söyle, tamam mı?
Evet, tamam.
Görüşürüz.
Bazı notlarım var.
"Not" derken?
Bitirmen gerekiyor.
Burada yaşadığımı nereden biliyorsun?
Ne, dostum! Hadi ama, 19 yaşındayım.
Her şeyi ama her şeyi bilirim.
Yani beni içeri alacak mısın?
Ne yapacak bu adam?
Hangi adam?
Bu adam.
Ben... Bilmiyorum, sence ne yapmalı?
Hayatına devam etmeli?
Bence bunun için çalışıyor zaten.
Öyle mi? Çünkü sıkışıp kalmış gibi gözüküyor.
Neye sıkışıp kalmış?
Günün ortasındayız ve sen hala pijama giyiyorsun.
Bunlar golf pantalonları.
- Çok çirkinler. - Çalışıyorum.
- Görebilir miyim? - Bu aslında...
Şimdi, bunlar aslında...
...bir anlık öfkeyle çizdiğin şeyler.
Onun gitmesine izin vermelisin.
- Kimin gitmesine? - Çizip durduğun kişiyi.
Ben... Şu anda ne konuştuğumuzu bilmiyorum.
Evet, biliyorsun.
- Yani kitabı beğenmedin mi? - Hayır, kitaba bayıldım.
Ama özellikle bu karaktere.
Teşekkür ederim.
Ben de o karakteri sevdim.
Ona da gösterdiğimi biliyor musun?
- Neden böyle bir şey yaptın? - Onunla yaşıyorum ve bu da büyük bir kitap.
Birkaç notu var. Çok iyi olduğunu söylüyor.
Belki arayıp onunla konuşmalısın.
- Onu aramayacağım. - Neden?
Çünkü "bir daha beni arama" dedi.
Yine de onu ararsın.
- Fakat onun tek bir kuralı vardı... - Arama.
Kime ne? Ara onu. Ya da arama.
Bir şeyler yap... Herhangi bir şey!
Aksi taktirde, bütün bunların amacı ne?
Burası iğrenç.
Lütfen çiçeklere dokunmayın, efendim.
Hayır. Ben sadece...
Çiçekler bakma için, dokunmak için değil.
Bu özel bir etkinlik.
Evet, ben de davetliyim.
- Gelin mi damat mı? - İkisi de değil.
Gelin için mi, damat için mi buradasınız?
- Baba! - Bu çocuklarla birlikteyim.
- Merhaba - Burada ne yapıyorsun?
Annem buraya geleceğini düşünmüyordu.
Anneniz nerede biliyor musunuz? Onunla konuşmam gerekiyor.
Her şey yolunda mı?
Hala çello çalmak zorunda mıyız?
Lafını unutma.
Merhaba... Sensin.
Merhaba, Gary.
Geleceğini sanmıyordum.
Sana... Sana bir şey demem gerekiyor.
Öyle mi. Söyle?
Sana yumruk atacağım.
Hayır... Anlıyorum.
Bence yapmalısın.
Ne düşündüğün umrumda değil.
- Kafanı sallama. - Doğru, üzgünüm.
Bir daha yaptım...
Ne yapmalıyım?
Karşılık verebilirsin veya gözlerini kapatabilirsin.
Ben galiba... Gözlerimi kapatacağım.
Lütfen yüzüme vurma.
Nereye istersem oraya vurabilirim.
Makul.
Beni onaylamayı bırak.
Üzgünüm. Haklısın.
Sadece ne zaman...
Tanrım!
- Sen... iyi misin, Gary? - Hayır, kulağıma vurdun!
- Biliyorum... Yüzüme vurma demiştin. - Allah kahretsin!
Kulak da yüze dahil.
Kulağın, yüzün bir parçası olduğunu sanmıyorum.
Kulak da yüzün bir parçası.
Kulağın, yüzün bir parçası olduğunu sanmıyorum.
Bu doğru değil. Kesinlikle doğru değil.
Kulak da yüzün bir parçası.
Yüzün bu ovalbölge olduğunu düşünüyorum.
Çizim dersinde böyle öğretiyorum.
Pekala... Ben öyle düşünmüyorum.
Ben bu şekilde öğrenmedim ama...
Aynı görüşte olmadığımıza katılıyor musun?
Evet. Aynı görüşte olmadığımıza katılıyorum.
Bu... Gerçekten iyi vurdun!
Teşekkür ederim.
Eğer bu teselli edecekse...
...benim de elim acıdı.
Nerede olduğunu biliyor musun?
Kimse... Kimse onu bulamıyor...
...aramalara cevap vermiyor.
Ciddi misin?
Neden bu konuda dalga geçeyim ki?
Bilmiyorum. Seni tanımıyorum.
Espri anlayışını bilmiyorum.
Dalga geçmiyorum.
Onu seviyorum, biliyorsun değil mi?
Evet.
Artık biliyorum.
- Gelmişsin. - Geldim.
Pantolonun çok kısa.
Evet, daha yeni aldım.
İyi görünüyorsun.
İnsanlar seni arıyor.
Ve sadece sen beni nerede bulabileceğini biliyorsun.
Nerede olduğunu bana mesaj atman bir bakıma yardımcı oldu.
Ne yapıyorsun?
Başka bir hata yapmaktan korkuyorum.
Hata yaptığımızı düşünmüyorum.
Sadece yürümedi.
Yürüdü..
Ve sonra olmadı.
Bu ne demek oluyor?
Demek oluyor ki...
Neler olacağını bilemezdik.
Ya da nasıl değiştiğimizi...
Seni seviyorum.
Ben de seni seviyorum.
Ama daha fazla beklersen düğünü kaçıracaksın.
Arkadaş mıyız?
Daha fazlasıyız.
Neyiz?
Anne-babayız.
- Tamam, önce sen. - Hayır.
Çeviri: rabiadelpueblo @emreakaguney